Fietskleding is weinig flatterend voor vrouwen

fietskledingIk mag graag iedere week een paar uur fietsen op mijn pas aangeschafte wielrenner. Hardlopen is niets voor mij, de sportschool houd ik niet van en een teamsport brengt weer een hoop verplichtingen met zich mee. Nee, laat mij maar gewoon één keer in de week lekker knallen op de fiets. Even het hoofd leegmaken terwijl je een aantal kilometers wegtrapt. In foeilelijke fietskleding.

fietskledingIk ben veel bezig met mijn werk en fashion is daarvan een onderdeel. Ik let op mijn kleding, zowel privé als zakelijk. Nu is het zo dat wanneer je aan wielrennen doet dat je speciale fietskleding nodig hebt. Waarom is die fietskleding altijd zo afschuwelijk lelijk? Neem de fietsbroek als voorbeeld. Veel te strak! Ik pas sowieso al voor de teamkleding waar veel wannabe Lance Armstrong’s in rijden. Waarom zou ik in vredesnaam in een tenue van de Rabobank willen rijden? Ik laat dat aan de iets te zware veertigers die met puffen en steunen de ‘bergen’ van Nederland bestijgen.

fietskledingAls dame wil ik iets dragen wat meer vrouwelijk is. Dames en heren fietskleding is nagenoeg hetzelfde op een paar kleine detail na. Wat ik jammer vind is dat veel van de fietskleding geproduceerd wordt door Italiaanse fabrikanten. Blijkbaar is het niet op ieder gebied zo dat Italianen stijl en klasse hebben.

Eigenlijk best vreemd dat ook de professionele wielren teams in kleding rijden die qua kleur en patroonstelling niet om aan te zien zijn. Ik had het idee dat sporters als een soort van stijliconen moeten fungeren. Dat is in ieder geval in het voetbal zo, waar ieder jaar met veel bombarie een nieuw clubtenue wordt gepresenteerd. Schijnbaar is de uitstraling en elan ondergeschikt aan het draagcomfort van de kleding. Ik snap dat wanneer je vier uur op de fiets zit dat het je geen zier kan interesseren hoe je eruit ziet, maar het oog wil ook wat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *